Ziekte van Ledderhose: fysiotherapie en behandeling voor gezonde voeten

De ziekte van Ledderhose. Een naam die u misschien niet kent, maar als u tot hier bent gekomen, heeft u waarschijnlijk wel eens gehoord van die vervelende bultjes die zich onder uw voetzolen vormen. Of misschien heeft u ze zelf en probeert u erachter te komen wat u eraan kunt doen.

Ik zeg het je meteen: je bent niet de enige. In mijn praktijk zie ik vaak patiënten die bezorgd binnenkomen, met dat gevoel alsof er "iets onder hun voet" zit. Het voelt eerst aan als een steentje in hun schoen, maar het gaat niet weg. Nooit. Sterker nog, soms wordt het erger.

Vandaag bespreken we wat er mogelijk is met fysiotherapie en conservatieve behandelingen. Want ja, in de meeste gevallen kunnen aanzienlijke verbeteringen worden bereikt zonder dat een operatie nodig is.

Wat is die Ledderhose-ziekte precies?

Laten we beginnen met de basis. De ziekte van Ledderhose – ook wel plantaire fibromatose genoemd – is een aandoening waarbij vezelige knobbeltjes ontstaan ​​in de plantaire fascia.

Beschouw de plantaire fascia als een soort strak gespannen "touw" dat onder de voet loopt, van de hiel tot de tenen. Bij de ziekte van Ledderhose verdikken en verharden delen van deze structuur, waardoor er knobbeltjes ontstaan. Het is niet zoals plantaire fasciitis, waarbij er voornamelijk sprake is van ontsteking; in dit geval verandert het weefsel en wordt het vezelig.

Het is een goedaardige aandoening, en dat moet meteen gezegd worden om iedereen gerust te stellen. Er is niets ernstigs of gevaarlijks aan. Maar het kan wel erg vervelend zijn om er dagelijks mee te leven.

Laatst kwam er een patiënt naar me toe en zei: "Dokter, het voelt alsof ik altijd op een steen loop, maar dan zit de steen in mijn voet." Nou, dat beschrijft het treffend.

Waarom gebeurt het? De oorzaken van de ziekte van Ledderhose.

Goede vraag, en ik moet eerlijk zijn: we weten het niet zeker. De geneeskunde kent nog steeds mysteries, en dit is er één van.

Wat we wél weten, is dat er vaak een genetische component is. Als iemand in de familie soortgelijke problemen heeft gehad, of misschien de ziekte van Dupuytren in de handen (wat verwant is aan de ziekte van Ledderhose), neemt het risico toe.

Daarnaast lijken er nog andere factoren een rol te spelen. Intensieve lichamelijke activiteit, vooral activiteit die de voeten zwaar belast. Bepaalde medicijnen. Diabetes kan een predisponerende factor zijn. Leeftijd – het komt vaker voor na 40-50 jaar.

Maar let op: het hebben van deze risicofactoren betekent niet dat je het ook daadwerkelijk krijgt. En het niet hebben ervan biedt geen volledige bescherming. Het menselijk lichaam is complex en soms gebeuren er dingen zonder duidelijke reden.

Symptomen: Wat u moet weten

Het eerste symptoom is bijna altijd hetzelfde: je voelt iets onder je voet. Een zwelling, een verharde plek. In het begin doet het misschien niet eens pijn.

Na verloop van tijd kan het je gaan storen. Pijn bij het lopen, vooral op blote voeten. Dat gevoel van een "vreemd voorwerp" bij elke stap. Sommige patiënten vertellen me dat het 's ochtends erger is, wanneer de weefsels stijver zijn.

Het interessante is dat de pijn niet altijd evenredig is aan de grootte van de knobbel. Ik heb kleine knobbeltjes gezien die erg hinderlijk waren, en grotere knobbeltjes die praktisch geen symptomen gaven. Het lichaam is wat dat betreft vreemd.

In meer geavanceerde gevallen kan de knobbel, als deze aanzienlijk groeit, zelfs de beweging van de tenen beperken. Gelukkig komt het zelden zover.

Hoe stel ik de diagnose in de spreekkamer?

Als een patiënt met deze symptomen bij me komt, is het eerste wat ik doe... voelen. Ik palpeer de voet. Ik voel meteen of er een bult is, hoe groot die is, hoe hard die aanvoelt.

Vervolgens kijk ik naar hoe de patiënt loopt. De ziekte van Ledderhose kan de manier waarop de voet de grond raakt veranderen, en dit kan soms een reeks problemen veroorzaken – in de knie, heup, zelfs de rug.

Ik maak meestal ook een echo. Dat is snel, pijnloos en stelt me ​​in staat om precies te zien wat er in het weefsel gebeurt. Hoe groot de knobbel is en of er nog andere kleine knobbeltjes zijn die nog niet voelbaar zijn.

Ik reserveer MRI voor de meest complexe gevallen, wanneer ik een operatie moet plannen of wanneer ik twijfels heb over de diagnose.

Fysiotherapie voor de ziekte van Ledderhose: de eerste benadering

En nu komen we bij de kern van de zaak. Fysiotherapie is vaak het eerste wat ik probeer, en ik moet zeggen dat de resultaten in veel gevallen goed zijn.

Het doel is niet om de bult te laten verdwijnen – als hij eenmaal gevormd is, gaat hij zelden vanzelf weg. Het doel is om de pijn te verminderen en de voetfunctie te verbeteren.

Rek- en strekoefeningen zijn essentieel. Rek de plantaire fascia, de kuitspieren en alles wat spanning in de voet kan veroorzaken. Het is een kwestie van geduld en consistentie. Verwacht geen wonderen binnen een week, maar na een maand regelmatig oefenen begin je vaak wel verschil te merken.

Daarnaast zijn er versterkende oefeningen. Sterkere voetspieren zorgen voor een betere drukverdeling en minder belasting op kritieke punten. Het lijkt onbelangrijk, maar het werkt.

Passieve mobilisatie kan zeer nuttig zijn. Een ervaren fysiotherapeut weet hoe de voet bewogen moet worden om de flexibiliteit te behouden en verklevingen te verminderen.

Andere behandelingen die mogelijk kunnen helpen

Fysiotherapie alleen is niet altijd voldoende. Gelukkig zijn er andere mogelijkheden.

Schokgolven bijvoorbeeld. Dit zijn akoestische pulsen met hoge energie die kunnen helpen om vezelig weefsel te "verzachten". Ze zijn niet pijnlijk, hoewel sommige mensen tijdens de behandeling enig ongemak kunnen ervaren.

Tecar-therapie kan helpen bij het verminderen van ontstekingen en het verbeteren van de plaatselijke doorbloeding. En dan zijn er nog op maat gemaakte inlegzolen – een goede inlegzool kan de druk herverdelen en de knobbel verlichten.

Ik gebruik soms ook corticosteroïde-injecties, maar met grote voorzichtigheid. Ze kunnen tijdelijke verlichting bieden, maar ze pakken het onderliggende probleem niet aan.

Wanneer een operatie noodzakelijk wordt

De waarheid is dat de meeste patiënten met de ziekte van Ledderhose geen operatie nodig hebben. Maar er zijn gevallen waarin een operatie de enige verstandige oplossing is.

Als de pijn ondanks alle conservatieve behandelingen invaliderend is. Als de knobbel zo groot is dat de beweging van de voet ernstig wordt beperkt. Als de kwaliteit van leven erdoor wordt aangetast.

De operatie houdt in dat het aangetaste bindweefsel wordt verwijderd. Het is geen eenvoudige ingreep en revalidatie na de operatie is belangrijk. Maar als het nodig is, kan het je leven echt veranderen.

Hoe kun je de ziekte van Ledderhose voorkomen?

Het is moeilijk om het volledig te voorkomen, omdat er vaak een genetische aanleg voor is. Maar er kan wel iets aan gedaan worden.

Houd uw voeten in goede conditie met regelmatige lichaamsbeweging. Kies geschikte schoenen – niet te strak en niet te los, met goede voetboogondersteuning. Vermijd herhaalde belasting van de voeten.

Als je gaat sporten, doe dat dan geleidelijk. Een plotselinge toename van de lichamelijke activiteit kan problemen veroorzaken. En als je de eerste symptomen ervaart, wacht dan niet tot ze verergeren. Hoe eerder je ingrijpt, hoe beter.

SmartHallux: Waar wij u kunnen helpen

Bij SmartHallux zijn we gespecialiseerd in voet- en enkelchirurgie. Dr. Luigi Manzi, die ruime ervaring heeft op dit gebied, stelt voor elke patiënt een persoonlijk behandelplan op met behulp van de modernste technieken.

Het SmartHallux- team behandelt aandoeningen zoals hallux valgus , Morton-neuroma en andere misvormingen die voetpijn veroorzaken. SmartHallux biedt uitgebreide ondersteuning gedurende het gehele behandeltraject en is een uitstekende keuze voor een effectieve behandeling op maat. Boek nu (opent in een nieuw tabblad) uw consult bij het SmartHallux-team.

Vragen die u mij vaak stelt